نوشته شده توسط : nozad

با پیشگیری از بروز جوش های پوستی، نوزاد شما خندان و شاداب خواهد بود. هر چیزی را که در تماس با پوست بدن نوزاد شما می باشند مانند رخت خواب، پتو، حوله و حتی لباس های خودتان را با شوینده های ملایم بشویید.
با پیشگیری از بروز جوش های پوستی، نوزاد شما خندان و شاداب خواهد بود. هر چیزی را که در تماس با پوست بدن نوزاد شما می باشند مانند رخت خواب، پتو، حوله و حتی لباس های خودتان را با شوینده های ملایم بشویید. این کار احتمال خارش یا ناراحتی پوست نوزادتان را کاهش می دهد.

یرقان (زردی)
ممکن است پوست و سفیدی چشم نوزاد زرد شود که به این حالت یرقان یا همان زردی می گویند. این وضعیت 2 الی 3 روز بعد از تولد نوزاد به وجود می آید و بروز آن در نوزادان زودرس رایج تر است. یرقان به علت وجود بیش از حد بیلی روبین (گلبول های قرمز تجزیه شده خون) در بدن نوزاد رخ می دهد و معمولا در حدود 1 تا 2 هفته بعد از تولد از بین می رود.
از جمله راه های درمان زردی نوزاد، شیردهی متعدد می باشد. در صورت وخامت این وضعیت، فوتوتراپی انجام می شود. در صورتی که رنگ پوست یا سفیدی چشم نوزاد شما به زردی گراییده است به پزشک مراجعه کنید.

آفتاب سوختگی
تماس زیاد پرتوهای خورشید با پوست نوزاد می تواند خطر آفتاب سوختگی پوست او را افزایش دهد. استفاده از کرم های ضدآفتاب نوزادان در هر سنی می تواند نوزاد شما را در برابر پرتوهای سوزاننده خورشید محافظت کنند. استفاده از کلاه آفتابگیر و چتر نیز گزینه های مناسبی برای محافظت نوزاد شما است. اما بهترین گزینه این است که در طول 6 ماه اول، کودک خود را در تماس مستقیم با نور خورشید قرار ندهید.
برای آفتاب سوختگی های خفیف، یک تکه پارچه سرد و نمناک را برای چند بار در روز و هر بار به مدت 10 تا 15 دقیقه بر روی پوست نوزاد قرار دهید. در صورت بروز آفتاب سوختگی های شدید به پزشک مراجعه کنید.

کرم های ضدآفتاب
کرم ضدآفتاب را بر روی قسمتی از پوست نوزاد استعمال کنید که توسط لباس پوشیده نمی شود. همچنین می توانید از اکسید زینک (روی) بر روی بینی، گوش ها و لب های کودک خود بمالید و قسمت های دیگر بدن او را توسط لباس بپوشانید و یک کلاه بامبو بر سر او قرار دهید.
استفاده از عینک های آفتابی نیز چشمان کودک را از پرتوهای خطرناک محافظت می کند.

منبع: https://niniban.com/fa/news/153682/%DA%A9%D8%B1%D9%85-%D8%B6%D8%AF%D8%A2%D9%81%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%86%D9%88%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D9%86%DB%8C%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D8%B3%D8%AA



:: بازدید از این مطلب : 173
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دوشنبه 07 مهر 1399 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : nozad

زمانی که کودک یک کنترل کافی روی حرکات گردن و سر خود پیدا می کند، تقریبا در همان زمان غلت زدن را نیز یاد می گیرد.
زمانی که کودک یک کنترل کافی روی حرکات گردن و سر خود پیدا می کند، تقریبا در همان زمان غلت زدن را نیز یاد می گیرد. در این دوران والدین باید با رعایت یک سری نکات از آسیب رسیدن به نوزاد خود جلوگیری کنند.
یادگیری غلت زدن توسط کودک شما نشانه ای از بزرگ شدن او است و اغلب باعث غافلگیری شما و نوزادتان خواهد شد. کودک شما در حال یادگیری است و به تدریج کنترل و قدرت لازم در ماهیچه های خود را برای اجرای این مهارت پرورش می دهد.

 

چه زمانی کودک شما به مرحله رشدی برای غلت زدن خواهد رسید؟
چه بر روی شکم باشد چه بر روی پشت، کودک شما به تدریج تلاش می کند که سر و شانه های خود را بلند کند. سپس یک روز، او متوجه خواهد شد که با کمی تلاش و حرکت می تواند غلت بزند و چشم انداز خود را نسبت به جهان را تغییر دهد. دکتر گریل بلک ول پزشک عمومی در این باره می گوید: "وقتی کودک شما کنترل کافی برای نگه داشتن سر و گردن خود را داشته باشد، به مرور یاد می گیرد که غلت بزند". برای شروع ممکن است او به یک طرف بچرخد و گیر کند. یادگیری غلت زدن معمولا قبل از یادگیری نشستن و اغلب در حدود 3 تا 4 ماهگی اتفاق می افتد. دکتر گریک بلک ول می گوید: اگرچه ممکن است نوزاد از 2 تا 3 ماهگی قادر باشد خود را از شکم به یک پهلو بچرخاند و سپس به پشت برگردد، اما ممکن است زمان بیش تری طول بکشد تا یاد بگیرد چطور غلت بزند. غلت زدن از پشت به جلو، اغلب کمی دیر تر و در حدود 5 یا 6 ماهگی انجام می شود. حتی وقتی به نظر می رسد که کودک شما به طور کامل مهارت غلت زدن را به دست آورده است، ممکن است مدتی طول بکشد تا بتواند روی سمتی که قصد دارد غلت بزند، و روی این کار کنترل پیدا کند.

 

غلت زدن کودک و رعایت یک سری نکات ایمنی توسط والدین
بعد از این که کودک شما برای اولین بار غلت زد، خیلی زود در این کار حرفه ای می شود. بنابراین باید خیلی مراقب باشید، زیرا ممکن است که کودک از روی تخت یا مبل غلت بزند و پایین بیفتد. هنگامی که کودک شما یاد گرفت که به هر شکلی غلت بزند، حتی اگر فقط به پشت یا جلو باشد، هرگز او را روی تخت خواب یا مبل تنها نگذارید. دکتر ترزا بلوسوم می گوید: اگر فرزند تان از روی مبل، تخت یا هر چیز دیگری پایین بیفتد، احتمالا وحشت می کنید اما سعی کنید آرام باشد تا ببینید چه آسیبی به او رسیده است. او همچنین می گوید: احتمالا کودک شما گریه می کند، اما ممکن است بیش تر از شک افتادن باشد نه از درد، پس سعی کنید او را با نوازش کردن آرام کنید یا همچنین احتمال دارد او با یک خوراکی آرام شود. اگر کودک هم چنان گریه می کند یا به نظر می رسد دچار درد یا ضعف شده است و واقعا نگران شده اید، به پزشک مراجعه کنید یا با اورژانس تماس بگیرید.

تجربه یک مادر در رابطه با این موضوع
من الیزابت را وسط تخت خواباندم و می خواستم وسایل حمام او را آماده کنم. بیرون رفتن من از اتاق بیش تر از 15 ثانیه طول نکشید، اما وقتی که به اتاق خواب برگشتم دیدم او روی تخت خواب غلت زده است. من با عجله سعی کنم که او را بگیریم اما به موقع عمل نکردم و فقط دیدم که او با صورت روی زمین آمد. کودک فورا با صدای بلند شروع به گریه کردن کرد. من ترسیده بودن و نمی توانستم فرزندم را آرام کنم و فورا با اورژانس تماس گرفتم. نگران این بودم که آسیبی به او رسیده باشد، اما نیم ساعت بعد الیزابت به من لبخند زد!

منبع: https://niniban.com/fa/news/225637/%D8%BA%D9%84%D8%AA-%D8%B2%D8%AF%D9%86-%D9%86%D9%88%D8%B2%D8%A7%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%DA%86%D9%86%D8%AF-%D9%85%D8%A7%D9%87%DA%AF%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA



:: بازدید از این مطلب : 159
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : جمعه 04 مهر 1399 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : nozad
پس از قطع کردن بندناف، هنوز چند سانت از آن روی شکم نوزاد باقی خواهد ماند که پس از تولد به مرور خشک می شود و می افتد.
 

مراقبت از بند ناف می تواند گیج کننده باشد. کتاب های بهداشتی یک چیز می گویند، کتابهای سنتی کودک چیز دیگری می گویند و پرستاران روشی متفاوت به شما پیشنهاد می دهند.

بند ناف نوزاد برای چیست؟
بند ناف عامل ارتباط مادر و جنین است. بعبارت دیگر بند ناف یک لوله ی باریک است که جنین را در رحم مادر به جفت متصل می کند. طول متوسط آن حدود ۵۰ سانتی متر است.
در دوران بارداری، بند ناف مواد مغذی و اکسیژن را برای جنین در حال رشد تأمین می کند. پس از تولد، بند ناف دیگر مورد نیاز نیست – بنابراین گیره می شود و قطع می شود.
نوزاد به محض تولد می توانند نفس بکشد و غذا بخورد و بنابراین به تنهایی از شر مواد زاید خلاص می شود، بنابراین بند ناف قطع می شود.
پس از قطع کردن بندناف، هنوز چند سانت از آن روی شکم نوزاد باقی خواهد ماند که پس از تولد به مرور خشک می شود و می افتد. با افتادن بند ناف، ناف نوزاد مشخص می شود.

بند ناف چگونه برداشته می شود؟
یک گیره پلاستیکی را در حدود ۳ تا ۴ سانتی متری بند ناف نوزاد قرار می دهند. گیره دیگری را در انتهای دیگر بند ناف، نزدیک به جفت قرار می دهند. بند ناف بین دو گیره بریده می شود و مقداری از آن را در حدود ۲ تا ۳ سانتی متر بر روی شکم نوزاد باقی می گذارند. بند نافی که میماند، به مرور و با گذشت زمان (حدود ۵ تا ۱۵ روز پس از تولد)، خشک می شود و می افتد. خوشبختانه عصبی در بند ناف وجود ندارد و بنابراین قطع آن برای شما یا کودک تان دردناک نخواهد بود.
با این حال، بند ناف هنوز هم به بافت زنده روی شکم کودک متصل است ، بنابراین باید بسیار مراقب باشید.

آیا استفاده از روغن ها روی بند ناف نوزاد مفید است؟
خیر! بهتر است هیچ نوع روغنی روی ناف نوزاد خود قرار ندهید.
کانال ناف تاریک و گرم است و در آنجا باکتری ها یا قارچ ها می توانند رشد کنند و منجر به بروز عفونت در این ناحیه شوند.
همه ی روغن های مورد استفاده استریل نیستند و بنابراین اگر به طور مرتب روغن را روی ناف ماساژ دهید، احتمال ابتلای کودک به عفونت وجود دارد.
روغن ها قوی هستند و می توانند به بهبودی بدن کمک کنند اما برای همه ی موارد (ازجمله قرار دادن روی ناف) مناسب نیستند. چون این روغن ها اغلب بخار یا حالت فشرده شده ی یک ماده هستند. به همین دلیل پوست ظریف نوزاد نباید در تماس با روغنهای اساسی قرار گیرد حتی اگر روغن مورد استفاده کاملا خالص باشد و از مارکهای معتبر تهیه شده باشد.
سیستم ایمنی نوزادان تازه متولد شده بطور کامل توسعه نیافته است. برخی از روغنها ممکن است سیستم ایمنی کودک را تحت تأثیر قرار دهند. بنابراین استفاده از آنها نباید در چند ساعت اول یا روزهای اول زندگی انجام گیرد.
بعضی از نوزادان ممکن است آلرژی یا حساسیت پوستی داشته باشند. بروز این واکنش ها در روزهای اول زندگی خطرناک است. همچنین نوزادان تازه متولد شده برای تشخیص والدین خود – به ویژه مادرشان – بر حس بویایی خود تکیه دارند. استفاده از روغنهای ضروری می تواند باعث تداخل و غلبه بر این حس شود.
در مورد ناف کودک توصیه می شود که آن را تمیز و خشک نگه دارید تا اینکه بند ناف بیفتد. مراقب علائم عفونت باشید و در صورت مشاهده موارد زیر فوراً با پزشک خود تماس بگیرید:
ناف و اطراف آن متورم، قرمز یا دردناک به نظر می رسد.
بند ناف متورم شده و بوی بدی می دهد.
نوزاد تب دارد.
نوزاد بی حال است، به شیرخوردن تمایلی ندارد و بطور کلی سالم و سرحال بنظر نمی رسد.
وقتی بند ناف کودک افتاد و زخم کاملاً بهبود یافت، وارد شدن مقداری روغن به ناف در حین ماساژ دادن مشکلی ایجاد نمی کند. اما بهتر است سعی نکنید روغن را داخل آن بریزید یا ناف را با روغن پر کنید. این می تواند رطوبت و گرد و غبار را در چین های پوستی به دام بیندازد و منجر به تحریک یا عفونت شود.

منبع: https://niniban.com/fa/news/225624/%D8%A8%D9%86%D8%AF-%D9%86%D8%A7%D9%81-%D9%86%D9%88%D8%B2%D8%A7%D8%AF-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA



:: بازدید از این مطلب : 162
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج‌شنبه 03 مهر 1399 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : nozad
شنیدن صدای خنده و قهقهه نوزاد یکی از بهترین لحظات در زندگی هر فردی است.
 

خنداندن نوزاد یکی از سرگرمی های والدین است، اغلب والدین همیشه در تلاش هستند تا با انجام برخی از کارها باعث خنده کودکشان شوند و به شکلی از خنده آنها شاد شوند. 
شنیدن صدای خنده و قهقهه نوزاد یکی از بهترین لحظات در زندگی هر فردی است. دیدن خنده نزاد و کودک هیچوقت خسته کننده نیست و همیشه با احساس شادمانی برای والدین همراه می باشد. 

ترفندهایی برای خنداندن نوزاد
دیدن لبخند و قهقهه زدن کودکان یکی از بهترین لحظات زندگی برای والدین می باشد. برای اینکه بتوانید خنده نوزاد خود را ببینید و از آن لذت ببرید نیازی نیست که در انتظار باشید تا اتفاقی خاص باعث ایجاد خنده او شود، بلکه می توانید با انجام چند راهکار خودتان حال خوب را برای نوزادتان فراهم کنید و او را به خندیدن ترغیب نمایید. نوزادان نمی توانند با تعریف نمودن لطیفه شما را به خنده در آورند اما با خندیدن می توانند کاری کنند تا والدین احساس شادی کنند و از خنده قهقهه بزنند. مسلما چیزی آرامش بخش تر و زیباتر از خندیدن یک نوزاد در جهان وجود ندارد، با هر بار خندیدن نوزادان والدین خیلی بیشتر به لبخند زدن ترغیب می شوند. 

فوت کردن به شکم نوزاد
یکی از بهترین روش ها برای به خنداندن نوزادان فوت کردن به شکم آنهاست، دمیدن و فوت کردن بر شکم نوزاد باعث می شود تا سرو صدایی عجیب ایجاد شود که نوعی محرک برای خندیدن نوزاد می باشد و خیلی سریع نوزاد را به خنده می اندازد. فوت کردن بر شکم نوزاد ترفندی است که علاوه بر ایجاد صدا مانند قلقلک دادن عمل کرده و باعث می شود تا نوزاد یا صدای بلند بخندد و شادی شما را نیز به دنبال داشته باشد.

بوسه اسکیمویی بزنید
شاید شما با بوسه اسکیمویی آشنایی نداشته باشید، بوسه اسکیمویی در واقع مالیدن بینی ها به یکدیگر می باشد. می توانید با مالیدن بینی خود به بینی کودکتان باعث خنده او شوید، مالیدن بینی به آرامی به بینی کودک یا همان بوسه اسکیمویی باعث می شود تا کودک حس خوشایندی داشته و از این حس لبخند بزند.

دالی موشه انجام دهید
دالی موشه در واقع یک نوع بازی می باشد که اغلب بزرگترها با نوزادان و کودکان انجام می دهند، این بازی از گذشته های خیلی دور به منظور سرگرم کردن و خنداندن نوزاد به کار برده می شده و در حال حاضر نیست یک روش عالی برای سرگرم کردن نوزادان می باشد. از این ترفند می توانید از همان ماه های اولیه تولد استفاده کنید و نوزاد خود را شاد نمایید. مطمئنا والدین شما نیز این بازی را با شما انجام داده اند.

نوزاد را قلقلک بدهید
قلقلک روشی است که نه تنها باعث خندیدن بزرگترها می شود بلکه نوزادان را نیز به خنده وا می دارد. خودتان را به هیولای قلقلک دهنده تبدیل کنید و با صداهای عمیق خنده دارد نوزاد را بخندانید. می توانید همچنین خیلی آرام انگشتان خود را به کف پای نوزاد و یا زیر بغل او بکشید و حرکت دهید تا خیلی راحت او شروع به خندیدن کند. کودکان از جلب توجه کردن لذت می برند و عکس العمل های مثبتی نشان می دهند، با قلقلک دادن آنها می توانید با یک تیر دو نشان بزنید.علاوه بر این می توانید با شکم کودک بازی کنید و او را قلقلک بدهید انجام اینکار برای اغلب نوزادان و کودکان هیجان انگیز بوده و با خندیدن همراه است. توجه کنید که برای جلوگیری از آسیب قلقلک به نوزاد باید این کار را حساب شده انجام دهید.

شکلک و اداهای خنده دار در آورید
ما در اغلب موارد افراد بزرگسال را در حال شکلک در آوردن برای نوزادان می بینیم، تنها دلیل این موضوع سرگرم کردن و به خنده در آوردن نوزادان می باشد. در آوردن شکلک های عجیب و غریب ترفندی دیگر برای به خنده در آوردن نوزاد می باشد. می توانید زبان خود را در آورید و با در آوردن صداهای عجیب و غریب کودک را بخندانید، یا چشمان خود را چپ کنید، چون نوزادان می توانند چهره طبیعی شما را از نوع غیر طبیعی تشخیص دهند به شکلک ها و اداهای خنده دار شما می خندند.

از کودکان دیگر استفاده کنید
همیشه کودکان خردسال می توانند باعث لبخند زدن و خوشحال شدن نوزادان شوند، به همین دلیل می توانید برای به خنده در آوردن نوزاد خود از خواهر یا برادر و یا عضوی کوچک در فامیل خود کمک بگیرید.

با نوزاد بازی کنید
با بازی کردن به روش های مختلف شادی نوزاد خود را رقم بزنید و باعث خنداندن او شوید. می توانید دست کودکتان را خیلی آرام تکان دهید و در عوض به جای او با صدای فردی بالغ و به شکل مسخره صحبت کنید اینکار به احتمال بالا کودک را به خنده وادار می کند. همچنین اگر کودکتان می تواند حرکت کند و چهار دست و پا برود، او را به همان شکل چهار دست و پا دنبال کنید و مثلا بگویید: مامان اومده تو رو بخوره! در انجام بازی مراقب باشید که خیلی آرام اینکار را انجام دهید تا به کودک یا خودتان آسیبی نرسد.

تخت بازی کنید
با کودک خود تخت بازی انجام دهید. برای این بازی کودکتان را را به روی پشت روی تخت بخوابانید و خیلی آرام تخت را فشار دهید تا کودک به اطراف خود پرت شود. کودکان این جهش ها را دوست دارند و ممکن است باعث خنده آنها شود.

صداهای عجیب و غریب در آورید
کودکان و نوزادان همیشه به سوی صداهای اطراف خود جذب می گردند. در واقع نوزادان از زمانی که در شکم مادر بوده اند توانایی شنیدن صداها را داشته اند و صداهای مختلفی را شنیده اند. همچنین نوزادان تفاوت بین صداهای عادی و غیر عادی را درک کرده و نسبت به صداهای عجیب عکس العمل نشان می دهند. حال اگر برای نوزاد خود صداهای عجیب و غریب درآورید می توانید باعث جلب توجه او و خنداندن نوزاد شوید. نوزاد می تواند تشخیص دهد که صدایی که می شنود از سوی شما نرمال نیست و به همین دلیل به آن می خندد. می توانید جملات مختلف را با لهجه ای احمقانه و خنده دارد بگویید اما مراقب باشید که صدایتان وحشتناک نشود زیرا باعث می شود تا کودک بترسد و بجای خنده گریه کند.

تظاهر به سوارکاری کنید
کودک کوچولوی خودتان را روی زانوهایتان بنشانید و او را به بالا و پایین پرتاب کنید، در حین اینکار می توانید از گفتن جملاتی مثل سریعتر برو اسب من برای خنداندن نوزاد استفاده کنید. کودک با اینکار به وجد آمده و شروع به لذت بردن و خندیدن زیاد می کند.

تماشای بازی حیوانات
نوزادان و کودکان علاقه زیادی به حیوانات از خود نشان می دهند و به سمت حیوانات جذب می شوند، همچنین دوست دارند برای کنجکاوی حیوانات را لمس کنند. تماشا کردن حیوانات مختلف مثل یک گربه که در حال بازی است یا خودش را لیس می زند برای کودک شما بسیار هیجان انگیز بوده و باعث خنده او می شود. از سوی دیگر حیوانات کودکان را از بزرگترها تشخیص می دهند و هیچگاه آنها آسیبی نمی زنند، حال اگر از حیوان مورد نظر اطمینان دارید کودک خود را به طرف حیوان ببرید و اجازه دهید به او نگاه کند، کودک با دیدن رفتارها و بازی های حیوان خوشحال شده و می خندد.

خودتان نیز بخندید
همانطور که می دانیم خندیدن مسری است و اگر شما خودتان در مقابل نوزادتان شروع به خندیدن بلند نمایید، مطمئنا کودتان نیز همراه شما خواهد خندید.

به کمک یک پر برای کودک خود سرگرمی ایجاد کنید
با استفاده از یک پر می توانید کودکتان را سرگرم کنید و او را قلقلک دهید. پر را چیزی نرم مثل آن می تواند حس خوبی در نوزاد ایجاد کند و باعث خنداندن نوزاد شوید.

به خودتان آسیب بزنید
می توانید با آسیب زدن به خودتان باعث خنداندن کودکتان شوید، البته نگران نشوید منظور آسیب واقعی نیست مثلا خودتان را آرام به دیوار بزنید و صدای آخ در آورید و یا انگشت پای خود را در حین حرکت به جایی بزنید و طوری رفتار کنید که صدمه دیده اید. اینکار باعث خندیدن نوزادتان خواهد شد اما مراقب باشید که زیاده روی نشود.

صداهای غیر معمول و خندیدن نوزاد
اغلب نوزادان معمولا به برخی از صداهای غیر معمول مانند پاره شدن یک تکه کاغذ یا خراش دادن فویل و یا باز نمودن سلفون می خندند و اینکار برایشان جالب است. برای خنداندن نوزاد خود کاغذ پاره کنید.

تظاهر به گاز گرفتن نوزاد نمایید
همینطور که نوزاد خود را روی تخت یا زمین گذاشته اید، با دهانی باز به طرفش بروید و تظاهر کنید که می خواهید گازش بگیرید، اینکار باعث خندیدن او می شود. در کودکانی که کمی بزرگتر هستند می توانید از کلماتی مثل: «می خوام بخورمت» نیز استفاده نمایید، کودک شما بعد از یکی دو مرتبه انجام اینکار متوجه می شود که شما قصد گاز گرفتن ندارید اما باز هم به هیجان آمده و خواهد خندید. همچنین می توانید خیلی آرام پا یا بازوی نوزاد خود را گاز بگیرید و او را بخندانید، البته مراقب باشید که کنترل خود را از دست ندهید.

او را بالا بیاندازید
روشی دیگر برای خنداندن نوزاد که از گذشته مرسوم بوده بالا انداختن کودکان می باشد. اغلب پدر و مادرها برای شاد کردن و بازی با نوزاد یا کودک خود او را به بالا پرتاب می کنند و دوباره می گیرندشان، این کار بسیار کودک را به وجد می آورد و باعث خندیدن او می شود به ویژه اگر در حین کار والدین نیز بخندند و از خود صداهای خنده دار در بیاورند.

خواندن آهنگ شاد
مسلما وقتی نوزاد در فضایی شاد قرار داشته باشد، حس بهتری خواهد داشت. در عوض محیط های پر از دعوا و تنش برای او ناخوشایند است و باعث بی تابی بیشتر می شود. نوزادان توانایی درک شادی را دارند، از این رو خواندن یک آهن شاد برای آنها باعث می شود تا خنده بر لبانشان جاری شود. سعی کنید برای نوزاد خود آهنگ هایی که دارای ریتمی کودکانه باشند بخوانید اینکار باعث خندیدن و شاد شدن او خواهد شد.

بازی با سایه ها
اغلب کودکان به اطراف خود جذب می شوند و با دیدن سایه ها در اطرافشان نسبت به آن دقیق شده و کنجکاوی می کنند. سایه هایی که روی دیوار یا سقف ایجاد می شوند می توانند باعث شاد شدن کودکان شوند. شما هم می توانید با به وجود آوردن سایه و صحبت کردن کودک خود را شاد کرده و بخندانید.

کودک را در اتاق به پرواز در آورید
کودک خود را روی دستانتان بگیرید و مثل هواپیما همراه با آواز او را در اطراف خانه بگردانید. کودکان از اینکار لذت زیادی می برند و اینکار شما باعث می شود تا صدای خنده در تمام خانه بپیچد. اینکار باعث می شود تا انرژی زیادی از شما سوزانده شود و فراموش نکنید که در کنار پرواز دادن برای نوزاد خود آواز نیز بخوانید.

انجام حرکات کششی
انجام دادن حرکات کششی برای نوزاد باعث می شود تا او حسابی کیف کند و خوشحال شود. برای اینکار شما باید با حرکات کششی مخصوص نوزادان آشنا شوید، می توانید از پزشک خود در اینباره کمک بگیرید. ساده ترین حرکت کششی برای نوزاد این است که او را رو به پشت بخوابانید و به آرامی پای چپ و دست راست نوزاد را به سمت بیرون دراز نمایید، همین کار را برای طرف دیگر بدن او نیز انجام دهید. نوزادان با انجام این حرکات به وجد آمده و شاد می شوند.

دل درد کودک را متوقف نمایید
اکثر پزشکان داروهای مناسب رفع دل درد را برای نوزادان و کودکان تجویز می کنند، تنها کاری که والدین باید انجام دهند استفاده درست از آنهاست. همچنین می توانید از داروهای خانگی نیز برای رفع گاز معده کودک خود استفاده کنید. ماساژ دادن کودک نیز در این مورد تاثیر گذار خواهد بود. نداشتن مشکل در نوزادان باعث می شود تا حس خوبی داشته باشند و لبخند بزنند.

وسیله ای را برای گرفتن در اختیار نوزاد قرار دهید
حدودا بعد از سه ماهگی اغلب کودکان می توانند به چیزهای اطراف خود چنگ بزنند و آنها را بگیرند. روشی ساده برای شاد کردن نوزادان این است که چیزهای خوش رنگ و جذاب در اختیارشان قرار دهید تا بتوانند با دستان کوچکشان آنها را بگیرند، اجازه دهید تا نوزاد شما دستش را برای برداشتن اشیاء دراز کند، با این روش می توانید شادی و خوشحالی نوزاد خود را فراهم کنید و او را بخندانید.

منبع: https://niniban.com/fa/news/225538/%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D9%86%D9%88%D8%B2%D8%A7%D8%AF-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%85



:: بازدید از این مطلب : 162
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهارشنبه 02 مهر 1399 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : nozad

باید دقت شود که پس از شستن، حتماً پای نوزاد را با حوله­ ای نرم وتمیز کاملاً خشک نمود.
دوره یکماهه اول عمر نوزاد، دراین دوران در تمامی ارگانهای بدن رشد  ونمو بطور سریع اتفاق افتاده و همین موضوع باعث یکسری تغییراتی می­باشد که در پوست این تغییرات بطور واضحتری دیده
می شود . دراین نوشته سعی شده است تا به تغییرات طبیعی دراین دوران اشاره شود تا این تغییرات باعث نگرانی درخانواده ها نگردد .

مسائل مربوط به پوست و موی نوزادان

مو
بطورکلی نوزادان شرقی درمقایسه با نوزادان نژادهای اروپایی که تقریباً در هنگام تولد مویی ندارند ، از موهای بیشتری برخوردار هستند . برخی از نوزادان در هنگام تولد دربعضی ازمناطق بدن بطور چشمگیری پرمو هستند . وضعیت این نوزادان که بطور طبیعی درنواحی روی گوشها وپیشانی موهای زیادی دارند نباید باعث نگرانی گردد ؛ زیرا این موهای زائد در عرض چند هفته تا چند ماه برطرف خواهد شد . بعضی از نوزادان نیز با موهای بسیارکم وسری صاف و براق بدنیا می­آیند . این حالت نیز نباید موجب نگرانی شود زیرا این نوزادان نیز درآینده طاس نخواهند بود . درمورد رنگ وحالت مو نیز باید متذکر شویم که این موارد نیز درطول زمان دستخوش تغییرات زیادی می­شود . موهای کاملاً صاف نوزاد ممکن است دریکی دوسال اول عمر مجعد وفرفری و سپس دوباره صاف شود یا ممکن است نوزادی که قبلاً موهای مجعدی داشته بعدها موی صافی داشته باشد . رنگ مو نیز ممکن است دریکی دوسال اول عمر نسبت به قبل تیره تر ویا روشنتر گردد. وجود مو دربرخی نواحی بدن می­تواند نشانه ای از احتمال وجود عارضه و یا مشکلی برای نوزاد باشد . به همین سبب اگر مثلاً ملاحظه شود که بدن نوزاد دربدوتولد بسیار پرموست یا ابروان پیوسته دارد یا رویش موها درپشت سرنوزاد تا پائین گردن وی ادامه دارد و یا دسته ای از موها درپشت کمر نوزاد ودر پائین ترین قسمت ستون مهره ها قرار گرفته است ؛ بهتر است پزشک را از این موضوع آگاه کنید .

پوسته های زرد روی سر(کبره)
پس از تولد در برخی از نوزادان پوسته های ضخیم و زردرنگی در روی سر وحتی گاهی در روی ابروها و بین ابروها دیده می­شود . وقتی مادران سعی می­کنند این پوسته ها را با دست ، ناخن ویا شانه ازموهای نوزاد پاک کنند ؛ متوجه می­شوند که این کار به سهولت امکان پذیر نیست وگاهی منجربه کنده شدن موها و خون آمدن از جای پوسته کنده شده نیز می­شود . این پوسته نتیجه فعالیت غدد چربی پوست سر بوده که بعد از حدود یکسال اول عمر معمولاً برطرف می­شود . این حالت ، بیماری محسوب نشده وتنها درموارد شدید نیاز به استفاده ازدارو دارد . درموارد خفیف می­توان از چرب کردن پوسته ها با روغن زیتون وحمام کردن پس از آن استفاده نمود که با همین کار می­توان به کاهش این پوسته ها کمک نمود .

لکه های قرمز کمرنگ صورت وپشت گردن
این لکه ها را بنام لکه های سالمون نیز می شناسند . این لکه های قرمز کمرنگ یا صورتی با حدود نامشخص، بیشتر درپیشانی (درست درخط وسط) بین ابروها ، پشت پلکها ، بالای لب ویا پشت گردن وحدوداً در 30% تا 40% نوزادان دیده می­شود . این ضایعات که نمایانگر گشادی عروقی موضعی هستند ممکن است درهنگام گریه کردن یا درهنگام تغییرات دمای محیطی پررنگ شوند . اغلب ضایعات این چنینی که درصورت قرار دارند سرانجام درعرض چند سال کمرنگ شده وکاملاً ناپدید می­شوند اما آنهایی که در ناحیه پشت گردن و ناحیه پشت سری قرار دارند معمولاً باقی می­مانند . این لکه ها غالباً متقارن بوده یعنی درصورتی که دریک پلک وجود داشته باشد در پلک دیگر نیز موجود می­باشد ودرصورتی که در وسط پیشانی باشد ؛ در دو طرف خط وسط موجود است .

لکه های ماه گرفتگی
گاهی دربعضی نوزادان یک لکه­ ی نسبتاً بزرگ قرمز که ممکن است حتی نیمی از صورت را پوشانده باشد دیده می­شود . این لکه که دراصطلاح مادران ماه گرفتگی نام دارد ، هرگز بطور خود بخود از بین نخواهد رفت . البته می توان در مورد درمان این لکه ها از لیزرهای مخصوص از بین بردن عروق استفاده نمود . علت ایجاد شدن این لکه ها مشخص نیست و درحقیقت این حالت یک ناهنجاری عروقی مادرزادی محسوب می­شود . این ضایعات درصورت نباید با لکه های سالمون که در قسمت قبل به آنها اشاره شد اشتباه گردد . لکه های سالمون معمولاً سیمتریک وکوچک بوده ولی ماه گرفتگی معمولاً بزرگتر ویکطرفه واغلب درخط وسط می­باشد . به دلیل ارتباطی که وجود لکه های ماه گرفتگی می­تواند با بعضی از بیماریهای عمومی داشته باشد بهتر است نوزاد دچار این لکه ها را به نزد پزشک برد تا درصورت لزوم از لحاظ وجود این بیماریها نیز بررسی لازم انجام شود .

دانه های قرمز روی بدن(اریتم توکسیکوم)
این ضایعات که کاملاً بی ضرر هستند وخودبخود خوب می­شوند درتقریباً 50% نوزادان فول ترم (رسیده) اتفاق می­افتد . در نوزادان نارس این حالت کمتر دیده می­شود . این ضایعات به شکل دانه های قرمز ویا چرکی به رنگ سفید مایل به زرد هستند که قطرشان 1تا 2 میلیمترمی­باشد که با یک هاله­ی قرمز احاطه می­شوند . ضایعات ممکن است پراکنده و کم یا متعدد باشند ودرقسمتهای مختلف تجمع پیدا کرده ویا درسطح زیادی از بدن پخش شده باشند . معمولاً کف دست وپاها درگیر نشده ولی درسایر قسمتهای بدن مثل شکم ، سینه وحتی سروصورت نوزاد دیده می­شود . بیشترین احتمال شروع ضایعات در روز دوم عمر می­باشد . البته ضایعات جدید می تواند بطور مداوم در چند روز اول ظهور کند . درنوزادان نارس امکان دارد شروع ضایعات برای چند روز تا چند هفته به تعویق بیافتد . دانه­ های چرکی شامل تجمعاتی از سلولهایی بنام ائوزینوفیل هستند . این ضایعات چرکی کاملاً استریل بوده ودر کشت انجام شده ازاین ضایعات این مطلب قابل اثبات است . علت اریتم توکسیکوم ناشناخته است . این بثورات طبیعی بوده ونیاز به هیچ درمان یا مالیدن هیچگونه پمادی نداشته وخود بخود پس از چند روز تا حداکثر چند هفته بهبود می­یابد .

تغییر رنگ شبکه­ ای
این حالت را کوتیس مارموراتا نیز می­گویند و هنگامی ایجاد می­گردد که نوزاد با دمای پایین محیطی مواجه می­شود . دراین شرایط پوست تقریباً کل بدن دچار تغییرات رنگی قرمز یا آبی با شکل شبکه­ای می­شود . این تغییرعروقی نشانگر یک پاسخ فیزیولوژیک تشدید شده می­باشد که با افزایش سن از بین می­رود؛ هرچند گاهی حتی دربچه­ های بزرگتر هم دیده می­شود . البته گاهی این حالت درنوزادان دچار سپسیس یا عفونت خون نیز ایجاد می­شود که دراین شرایط علائم دیگر مانند شیرنخوردن و بی حالی نیز در نوزاد وجود دارد .

تغییر رنگ هارلکویین
این پدیده عروقی نادر در همان اوایل دوره نوزادی اتفاق می­افتد ودر نوزادان با وزن کم در هنگام تولد شایعتر است . این پدیده احتمالاً نشانگر یک عدم تعادل درمکانیسم تنظیمی عروق اتونومیک است . وقتی که نوزاد به یک طرف خوابانده می­شود ؛ بدنش را اگر با خطی طولی به دونیمه چپ وراست تقسیم کنیم اگر برفرض روی سمت چپ خوابیده باشد نیمه راست بدنش رنگ پریده می­شود ونیمه تحتانی یعنی نیمه چپ بدنش به رنگ قرمز تیره در می­آید . این تغییر رنگ فقط برای چند دقیقه باقی می­ماند و گاهی فقط یک قسمت از تنه یا صورت را دربرمی­گیرد . فعالیت عضلانی باعث قرمز شدن تمام بدن می­شود و اختلاف رنگ را از بین می­برد . دوره های مکرر این حالت ممکن است اتفاق افتد ولی این رخداد نشان دهنده عدم تعادل اتونومیک دائمی نیست .

لکه مغولی
این لکه ها در پشت کمر نوزاد ممکن است وجود داشته باشد و رنگ آنها آبی یا خاکستری با حدود مشخص می­باشد . البته گاهی ممکن است این لکه­ها روی پشت رانها ، ساق پاها ، پشت تنه وشانه ها هم دیده شود . این نوع لکه ممکن است منفرد یا متعدد باشند واغلب وسعت زیادی دارند . بیش از 80% شیرخواران سیاه پوست ، آسیایی وهند شرقی دارای این لکه­ ها هستند ؛ درحالیکه تنها در 10% شیرخواران سفید پوست دیده می­شود . بیشتر گمان می­شود که علت بروز این لکه ها بیشتر بجاماندن سلولهای رنگدانه­ای (ملانوسیتها) در درم وعدم مهاجرت آنها به اپیدرم می­باشد . لکه­ های مغولی معمولاً در طی چند سال اول عمر کمرنگ شده واز بین می­روند اما گاهی این لکه­ها ممکن است باقی بمانند . وجود این لکه­ ها خطری برای سلامتی نوزاد بشمار نرفته و هیچگونه درمان یا مراقبت خاصی نیز نیاز ندارند .

هیپرپلازی سباسه
این حالت به شکل برجستگیهای ریزی به رنگ سفید مایل به زرد وبه تعداد زیاد ، معمولاً درپیشانی ، بینی ، بالای لب وگونه­های نوزاد رسیده یافت می­شود . این ضایعات نشانگر غدد سباسه­ ی بزرگ شده هستند و بتدریج از نظر اندازه کوچک شده و در عرض چند هفته­ ی اول زندگی کاملاً محو
می­ شوند .

میلیا
میلیا دانه­ هایی ریز وسفید رنگ است که درصورت بروز می­کند . این دانه­ ها کیستهای سطحی با قطر 1تا2 میلیمتر وبه رنگ سفید شیری ومروارید گونه می­باشند . البته میلیا درهر سنی می­تواند بروز کند اما در نوزادان بیشتر در صورت ولثه ودر خط وسط کام دیده می­شود که درخط وسط کام بنام مرواریدهای اپشتین نامگذاری شده ­اند . میلیا در اغلب نوزادان بطور خود بخودی پوسته پوسته شده و از بین می­روند .

تاولهای ناشی از مکیدن
تاولهای منفرد یا متعددی در اندامهای فوقانی نوزادان درهنگام تولد ممکن است دیده شود که بنظرمی­رسد در اثر مکیدن شدید آن محل در هنگام زندگی جنینی داخل رحم ایجاد شده باشد . محلهای شایع این تاولها عبارت است از سطح خارجی ساعد ، شست دست و انگشت سبابه . این تاولها بدون گذاشتن اثری از خود به سرعت بهبود می­یابند .

بالشتکها یا تکمه­ های ناشی از مکیدن
در قسمت وسط لب بالایی نوزاد ممکن است بلافاصله پس از تولد یا چند روزی بعد از آن ، تکمه­ ها یا برجستگیهای کوچکی توجه معاینه کننده را به خود جلب کند که این برجستگیها اصطلاحاً بالشتک یا تکمه مکیدن نامیده شده وبه علت مکیدن مایع آمنیوتیک یا مکیدن دستها در داخل رحم و یا شیرخوردن مکرر پس از تولد به وجود می­آید . این تکمه­ها باعث می­شود که لبها برای مکیدن شیر قدرت وکارایی بیشتری پیدا کنند . پس از مدت کوتاهی که از تولد می­گذرد ؛ روی لبهای پایینی نیز برجستگیهای متعدد شیری رنگ مشابهی در اغلب نوزادان مشاهده می­شود که به دلیل مکیدن ایجاد شده و اصلاً نگران کننده نمی­ باشند . با بزرگتر شدن نوزاد این تکمه­ ها پوسته پوسته شده واز لب جداشده ومی­ افتند .

کبودی لبها یا دست و پا
لبهای نوزاد که بطور معمول قرمز است امکان دارد که تاچند روز پس از تولد گاهی همراه با اطراف دهان (بخصوص هنگام گریه کردن ) کبود به نظر برسد . همچنین گاهی ممکن است در خلال چند روز اول پس از تولد لبها وانگشتان دست وپای نوزاد کمی کبود یا آبی رنگ شود که این کبودی می­تواند به علت عدم تطابق کامل ساختمان وعملکرد قلب وعروق با زندگی خارج رحمی باشد . این حالت بخصوص در مواجهه با سرما تشدید یافته ولزوماً مساله مهمی تلقی نمی­شود . اما درصورتی که این کبودی دائمی و شدید گردد بهتر است با پزشک مشورت شود .

سفیدی روی زبان
زبان نوزاد که در ابتدا قرمز است به سرعت و در عرض چند روز اول پس از تولد ممکن است سفید شود . این رنگ یا درحقیقت غشاء سفیدرنگی که روی زبان کشیده می­شود ؛ ناشی از نفوذ و رسوب ترکیبات سفید رنگ شیر در عمق پرزهای روی زبان است که پاک کردن آن چندان ساده نیست .خصوصیت این پوشش آن است که اصلاً مزاحم شیرخوردن نوزاد نبوده وفقط به سطح روی زبان محدود شده و آثاری از آن روی سقف دهان یا سطح داخلی گونه­ ها وجود ندارد . این لایه که پس از مدتی درنزد برخی نوزادان بطور چشمگیری ضخیمتر نیز می­شود لایه­ی شیر یا آسترشیر نامیده شده وممکن است گاهی تا پایان دروه شیرخوارگی نیز دیده شود .

زبان جغرافیایی
گاهی روی زبان نوزاد لکه­ های قرمز، سفید یا رنگ پریده­ ای دیده می­ شود که بی­ شباهت به
نقشه­ های جغرافیایی نیست . این لکه­ها درواقع تغییراتی است که در پرزهای روی زبان رخ داده و گاهی ممکن است کمرنگتر ، پر رنگ تر یا سفید شده ویا به­آهستگی تغییر مکان دهند . همچنین گاهی برای چند هفته به کلی ناپدید شده و پس از مدتی دوباره ظاهر شوند . این لکه­ ها درهنگام تب یا بیماریهای عفونی بیشتر دیده می­ شوند ونباید با برفک یا آفت اشتباه شوند . دروالدین نوزاد نیز ممکن است سابقه ­ای از چنین حالتی وجود داشته و یا در حال حاضر نیز وجود داشته باشد . زبان جغرافیایی هیچگونه خطری برای نوزاد نداشته و نیازی به درمان نیز ندارد .

آبی رنگ بودن زیر زبان
زیر زبان برخی از نوزادان بعلت وجود وریدهای سطحی زیاد ، گاهی اوقات خیلی آبی رنگ است ولی این نکته هیچگونه خطری برای نوزاد دربرندارد .

سفیدی سقف دهان
گوشه­ های سقف دهان نوزاد به خاطر غضروفی بودن تا مدتها سفیدرنگ است که این حالت نیز هیچگونه مشکلی برای نوزاد ایجاد نکرده ونیاز به اقدام درمانی خاصی ندارد .

دانه­ های سفید روی لثه
در روی لثه برخی نوزادان یک تا چند برجستگی کوچک یا دانه­ های سفیدرنگ ومحکمی دیده
می­شود که برخی مادران گمان می­کنند که اینها دندان هستند . این دانه­ های سفید در واقع کیسه های توپر وسفتی هستند که هیچ آسیبی به لثه نرسانده واگرچه ممکن است که با دندانهایی که ماهها بعد قرار است از همان قسمت لثه روییده شوند بی ارتباط نباشند (زیرا پس از درآمدن دندان از آن قسمت از بین می­روند) اما خود دندان نیستند . به این دانه­ ها نباید کاری داشت ونباید آنها را دستکاری کرد . همچنین حاوی هیچ آلودگی نیز نبوده ونیاز به آنتی بیوتیک نیز ندارند .

دانه­ های سفید روی لوزه ­ها
گاهی روی لوزه­ ی نوزادان نقاط سفید رنگ بسیار کوچکی دیده می­شود که این نقاط حاوی چرک نبوده واصولاً گلوی نوزادان وشیرخواران کوچک حداقل تا چند ماه نخست پس از تولد هرگز چرک نخواهد کرد . این نقاط سفیدرنگ در واقع ترشحات عادی این غدد لمفاوی بوده ویا باقیمانده شیردلمه شده هستند ومی ­بایست طبیعی تلقی شوند . این دانه­ ها به هیچ نوع درمانی از جمله آنتی­ بیوتیکها نیازمند نبوده وخود نیز پس از مدت کوتاهی ازبین می­روند .

برفک دهان وزبان
گاهی روی زبان وقسمت داخلی گونه ­ها وسقف دهان نوزاد را دانه­ های سفیدرنگی می­ پوشاند که همان برفک دهان می­باشد . برفک زبان ودهان برخلاف آستریا پوشش شیر محدود به روی زبان نیست . برفک گاهی ممکن است از عمق دهان نیزپایینتر رفته وبه حدود مری برسد . علت برفک دهان نوعی قارچ است که نامش کاندیدا می­باشد این قارچ گاهی بطور معمول در هوا و دهان افراد وجود داشته ولزوماً بیماریزا محسوب نمی­شود . دهان نوزاد که همواره سرشار از ماده مغذی شیر می­باشد محیط مناسبی برای این قارچ محسوب شده و منشاء این قارچ نیز معمولاً کانال زایمانی مادر می­باشد . جهت درمان برفک دهانی نوزادان با صلاح دید پزشک متخصص کودکان می­توان از داروهای ضدقارچ استفاده نمود . گاهی ممکن است همین قارچ کاندیدا قسمتهایی از پوست نوزاد درناحیه پوشک را نیز آلوده کند که دراین حالت پوست این ناحیه قرمزی براق پیدا کرده و در اطراف این پوست قرمز وملتهب نیز دانه­ هایی قرمزرنگ بروز می­کند ؛ که با مراجعه به پزشک باید به درمان این حالت اقدام نمود .

ادرار سوختگی
پوست نوزاد بسیار لطیف و ظریف است بطوری که ممکن است به علت دیر به دیر تعویض کردن پوشک نوزاد و ایجاد آمونیاک درآن ناحیه پوست نوزاد دچار تحریک وسوختگی گردد . به مرور زمان وگاهی هم در مدت کوتاهی این قرمزی و آسیب در پای نوزاد جدی وعمیق تر شده و ممکن است ایجاد زخم نماید . محیط میان پای نوزاد و سرین او جای گرم ومرطوبی است که بخصوص در داخل کهنه و پوشک و لاستیکی این رطوبت امکان تغییر هم نداشته و ادرار هم اضافه شده و وضعیت را جهت تحریک بیشتر پوست مساعدتر می­ نماید . میکروبها و قارچها همیشه روی پوست بدن موجود بوده وچون در اثر تحریک شیمیایی پوست ، مقاومت آن نسبت به این عوامل عفونی کاهش یافته ؛ لذا عفونت این ناحیه با قارچها یا میکروبها نیز تسهیل می­گردد . در ادرار سوختگی ساده پوست ناحیه مبتلا قرمز یکدست میباشد اما اگر قارچ نیز اضافه شده باشد معمولاً در اطراف این قرمزی یکدست ، دانه­ های قرمز متعدد نیز وجود دارد . گاهی حتی دراثر عفونت میکروبی ، تاولهای چرکی متعدد ویا آبسه­ های ناحیه سرین نیز روی می­دهد . بنابراین والدین نوزادان باید توجه کنند که در موقع مراجعه به پزشک جهت ادرار سوختگی نوزاد خود مراقبت نمایند که حتماً محل مبتلا توسط پزشک کاملاً معاینه شود تا داروی مناسب تجویز گردد .

برای پیشگیری از ادرارسوختگی باید به نکات زیر توجه نماییم :

1- پوشک یا کهنه نوزاد را زود به زود باید عوض نمود . بخصوص هنگامی که احساس می­شود پای نوزاد در حال قرمز شدن است و به اصطلاح در ابتدای ادرار سوختگی قرار دارد باید فواصل عوض کردن را به هر یکساعت یکبار کاهش داد . در بیماریهای اسهالی باید توجه داشت که این تعویض­ ها زود به زود انجام شود زیرا مخلوط شدن مدفوع با ادرار احتمال ادرار سوختگی را افزایش
می­ دهد .

2- هربار که نوزاد مدفوع می­کند و هر 3-2 بار که ادرار می­کند باید پای او شسته شود .

3- باید دقت شود که پس از شستن ، حتماً پای نوزاد را با حوله­ ای نرم وتمیز کاملاً خشک نمود .

4- هربار پس از اینکه پوشک یا کهنه نوزاد عوض می­شود پوست میان پا و سرین او باید با لایه­ ای از یک کرم محافظت کننده پوشانده شود .

عرق سوز زیرگردن
گاهی نوزادان در ناحیه زیرگردن خود دچار حالت قرمزی والتهاب مختصر وگاه پیشرفته­ای می­شوند که این حالت را عرق سوز می­گویند . علت این حالت آن است که غبغب نوزاد روی پوست گردن افتاده و فضای گرم و مرطوب و بسته­ ای ایجاد میکند که این گرما درصورتی که پوشش نوزاد نیز زیاد باشد بیشتر می­گردد . درچنین حالتی وقتی زیر گردن نوزاد عرق می­کند ؛ دانه­ های عرق راهی به خارج نداشته و درنتیجه در زیر پوست منتشرشده و منظره­ ای قرمز رنگ و ملتهب عرق سوز را ایجاد می­ کند. درمان این حالت بسیار ساده است و فقط کافی است که گردن نوزاد را کمی بالا گرفته و با بادبزن و یا هرچیز دیگری این ناحیه را کمی باد بزنیم و البته در این کار زیاده روی هم نشود . اگر عرق سوز تازه باشد و عمقی نشده باشد معمولاً همین درمان ساده کافی است وپس از چند دقیقه آثار بهبودی ظاهر می­شود . استفاده از پودرهای خشک کننده مانند پودر تالک یا پودرهای مخصوص نوزادان نیز می­تواند مفید باشد اما باید پودر را خیلی با ملایمت به گردن نوزاد مالید بطوری که در هوا پخش نشود زیرا تنفس این پودر و ورود آن به ریه نوزاد می تواند برای وی مضر باشد . درحالت عرق سوز نباید از پمادهای چرب استفاده نمود زیرا می­تواند باعث رشد میکروبها وقارچها در این ناحیه وعفونت ناحیه مبتلا گردد.

منبع: https://niniban.com/fa/news/95339/%D9%BE%D9%88%D8%B3%D8%AA-%D9%88-%D9%85%D9%88%DB%8C-%D9%86%D9%88%D8%B2%D8%A7%D8%AF-%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%AA%D9%86%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7



:: بازدید از این مطلب : 166
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه‌شنبه 01 مهر 1399 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : nozad

بچه من ۱۷ روزشه، زیاد گریه میکنه و احساس میکنم نفخ و دل درد داره.
سوال مخاطب نی‌نی‌بان: سلام وقتتون بخیر ببخشید بچه من ۱۷ روزشه زیاد گریه میکنه و احساس میکنم نفخ ودل درد داره..چیکار باید بکنم؟ از نافش گاهی وقتا خون ابه میاد ممکنه گریه هاش از نافش باشه؟


پاسخ دکتر مرتضی عبداللهی، متخصص اطفال:
مادر عزیز کولیک از حدود ۲۰ روزگی شروع میشود و در ۴۵ تا ۶۰ روزگی به اوج میرسد. سپس روند کاهشی دارد و تا حدود ۴ ماهگی و حداکثر تا ۶ ماهگی بهبود کامل می یابد.
این کولیکها بیشتر در ساعات عصر و شب است و با زور زدن مکرر خم شدن پاها و قرمزی صورت خودش را نشان میدهد.
گرم کردن بیش از حد محیط و بستن کمر و شکم کودک با پارچه آن را تشدید میکند ولی تکان ملایم و موسیقی ملایم مانند لالایی خواندن به کاهش آن کمک میکند.
ماشین سواری به علت تکان ملایم و بغل بودن نوزاد و صدای ضبط خودرو سبب بهبود کولیک میشود و اغلب خانواده ها زمان مراجعه به اورژانس ذکر میکنند که کودک ساعتها گریه میکرد و به محض اینکه سوار ماشین شدیم که بیاییم اورژانس آرام شد و خوابید.
رژیم غذایی مادر بایستی رژیم کامل و جامع باشد و محدودیت های بیش از حد برای این مادران توصیه نمیشود. محدودیت حبوبات و لبنیات و نوشابه های گازدار و مواد محرک مانند کاکائو گاهی کمک کننده است.


پاسخ دکتر احمدرضا فرسار، متخصص کودکان و عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی:
مادر عزیز، تا ۳-۲ هفته پس از افتادن ناف، خونابه از آن خارج می شود. این غیرطبیعی نیست و نگران نباشید. اگر ادامه داشت حتما به متخصص مراجعه کنید.

منبع: https://niniban.com/fa/news/225394/%D9%86%D9%81%D8%AE-%D8%B4%DA%A9%D9%85-%D9%86%D9%88%D8%B2%D8%A7%D8%AF-%D8%AF%D9%84%DB%8C%D9%84-%DA%AF%D8%B1%DB%8C%D9%87-%D9%87%D8%A7%D8%B4%D9%87



:: بازدید از این مطلب : 162
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دوشنبه 31 شهریور 1399 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : nozad

کالسکه‌ای هوشمند طراحی شده است که هر کجا که بروید، کودکتان را به دنبالتان می‌آورد.


به گزارش گروه فیلم و صوت باشگاه خبرنگاران جوان، کالسکه هوشمندی طراحی شده است که شما را تعقیب می‌کند و کودکتان را در فاصله‌ای مناسب به دنبال شما می‌آورد.

این کالسکه از طریق تلفن هوشمند قابل کنترل است و مواردی از جمله گرم کن شیشه شیر کودک و یک دوربین برای کنترل وضعیت کودک در آن تعبیه شده است.

 

منبع: https://www.yjc.ir/fa/news/7253004/%DA%A9%D8%A7%D9%84%D8%B3%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%86%D9%88%D8%B2%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%A7-%D8%B1%D8%A7-%D8%AA%D9%86%D9%87%D8%A7-%D9%86%D9%85%DB%8C-%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B1%D8%AF-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85

 

 



:: بازدید از این مطلب : 158
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یکشنبه 30 شهریور 1399 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : nozad

پژوهشگران می‌گویند پوشاندن کالسکه نوزاد حتی با ملحفه‌ ای نازک بویژه در روزهای گرم و آفتابی بسیار خطرناک است و می‌تواند به مرگ کودک منجر شود.


سندروم مرگ ناگهانی نوزاد یا SIDS

بسیاری از والدین اگر مجبور باشند نوزادشان را بیرون ببرند، برای محافظت از او در برابر آفتاب تند، روی کالسکه را با پتویی سبک یا ملحفه‌ای نازک می‌پوشانند غافل از اینکه با این کار زندگی دلبندشان را به خطر می‌اندازند. مطالعه‌ای که اخیرا از سوی پژوهشگران سوئدی منتشر شده نشان می‌دهد پوشاندن کالسکه حتی با ملحفه‌ای نازک در زیر آفتاب داغ سبب می‌شود دمای داخل کالسکه ۱۵ درجه بالاتر از دمای داخل کالسکه‌ای باشد که در همان شرایط قرار دارد اما رویش را نپوشانده‌اند.

دکتر اسوانته نورگرن، متخصص اطفال در بیمارستان کودکان آسترید لیندگرن در شهر استکهلم سوئد، می‌گوید: با پوشاندن کالسکه در اصل، جلوی گردش هوای موثر در اطراف نوزاد گرفته می‌شود و همین موضوع سبب بالا رفتن دمای محیطی او خواهد شد.شاید در نگاه نخست این افزایش دما چندان خطرناک به‌نظر نرسد اما نورگرن می‌گوید که این کار می‌تواند سبب بروز «سندروم مرگ ناگهانی نوزاد» یا SIDS شود. این سندروم در واقع مرگ نابهنگامی است که معمولا طی خواب رخ می‌دهد و بیشتر برای نوزادانی اتفاق می‌افتد که کمتر از یک سال دارند و ظاهرا سالم هم هستند.درون کالسکه به‌شدت داغ می‌شود و یکی از واکنش‌های طبیعی و قطعا ناخودآگاه نوزاد در چنین شرایطی متوقف ساختن تنفس است زیرا بدن او ممکن است به این نتیجه برسد که به رحِم مادر بازگشته است. به همین دلیل توصیه اکید به والدین این است که هرگز برای جلوگیری از گرمازدگی یا مراقبت کودکشان در برابر آفتاب روی کالسکه‌اش را نپوشانند.

منبع: https://niniban.com/fa/news/117000/%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B4%D8%AA%D9%86-%D9%86%D9%88%D8%B2%D8%A7%D8%AF-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D8%A7%D9%84%D8%B3%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%85%DB%8C%D8%B4%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D9%85%D9%86-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA



:: بازدید از این مطلب : 148
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : شنبه 29 شهریور 1399 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : nozad

عضو ستاد مبارزه با کرونا پاسخ داد؛
چرا نوزادان نباید ماسک بزنند؟


چون بدن هیچ‌یک از مادران در مقابله با ویروس کرونا ایمنی ندارد تا آنتی‌بادی را از طریق شیر به کودک منتقل کنند عملا نوزادان زیر دو سال بی‌دفاع هستند اما این موضوع به این معنا نیست که باید نوزادان ماسک بزنند چراکه در صورت استفاده از ماسک، تنفس آن‌ها مختل خواهد شد و خطرات آن برای نوزاد بیشتر از ابتلا به ویروس کروناست.
قلم | qalamna.ir :
«آیا در این روزهای کرونایی نوزادان و کودکان هم باید ماسک بزنند؟»؛ این پرسش مادران نگرانی است که از بیم ابتلای فرزندشان به بیماری کووید۱۹ مطرح می‌کنند. زهرا ریاضی، متخصص بیماری‌های عفونی و عضو ستاد مبارزه با کرونا در پاسخ به این سوال می‌گوید: «چون بدن هیچ‌یک از مادران در مقابله با ویروس کرونا ایمنی ندارد تا آنتی‌بادی را از طریق شیر به کودک منتقل کنند عملا نوزادان زیر دو سال بی‌دفاع هستند اما این موضوع به این معنا نیست که باید نوزادان ماسک بزنند چراکه در صورت استفاده از ماسک، تنفس آن‌ها مختل خواهد شد و خطرات آن برای نوزاد بیشتر از ابتلا به ویروس کروناست.»

«درحال حاضر همه‌ بیمارستان‌های اطفال تهران آمادگی پذیرش بیماران مبتلا به کووید۱۹ را دارند و در این بیمارستان‌ها بخش کرونایی ویژه تعبیه شده است.»؛ خبری که به‌تازگی به نقل از رییس دانشگاه علوم پزشکی ایران منتشر شده است. به گفته جلیل کوهپایه‌زاده «کودکان هم درگیر ویروس کرونا می‌شوند اما با درصد فراوانی کمتر از بزرگسالان، در حال حاضر آماری در دست ندارم، اما می‌توانم بگویم که واقعا میزان ابتلا در کودکان بیشتر شده است.»

افزایش مبتلایان علائم‌دار در رده سنی خردسال

او با اشاره به پایین آمدن سن مبتلاها، می‌گوید: «ابتلا به این ویروس در سنین پایین نسبت به روزهای اول شیوع که کمتر افراد زیر ۳۰ تا ۴۰سال مبتلا می‌شدند، بیشتر شده است به‌طوری که ابتلا در سنین پایین حتی خردسالان هم منجر به بستری می‌شود. به عبارت دیگر میزان ابتلاهایی که علائم‌دار و مشخص است، در بین این سنین افزایش یافته است.»

همین اظهارنظرها موجب شده تا این روزها نوزادان و کودکانی را در معابر و خیابان‌ها همراه والدین‌شان ببینیم که ماسک بر صورت دارند اما پرسش مهم و اصلی این است که دقیقا چه گروه‌های سنی باید ماسک بزنند تا خود را از ابتلا به بیماری کووید۱۹ در امان نگه دارند.

بروز بیماری در کودکان با ایجاد ضایعه پوستی

یک عضو ستاد مبارزه با کرونا در این‌باره به «روزان» می‌گوید: «با توجه به ویژگی‌ ویروس‌های سرماخوردگی، از گذشته تا قبل از شیوع ویروس کرونا، در ابتدای گسترش این ویروس تصور همه بر این بود که کودکان یا مبتلا نمی‌شوند یا به شکل سبک می‌گیرند اما رفته‌رفته مشخص شد که این گروه سنی نیز از آن در امان نیستند هرچند که خفیف و علایم آن کمی متفاوت است و با مواردی همچون ضایعه پوستی یا بیماری‌های افزایش‌یافته سیستم ایمنی مانند کاوازاکی بروز پیدا می‌کند.»

به گفته ریاضی «کودک هم دو تعریف دارد؛ برخی رده سنی زیر ۱۲سال و بعضی زیر ۱۴سال را کودک می‌دانند اما زیر دو سال در طبقه‌بندی دیگری از تعریف کودک قرار می‌گیرد چراکه آن‌ها در دوره ایمنی شیردهی مادر هستند. در اینجا، اینکه مادر به کودک شیر می‌دهد یا نه اهمیت دارد اما چون هیچ‌یک از مادران در مورد ویروس کرونا ایمنی نداشتند تا آنتی‌بادی را از طریق شیر به کودک منتقل کنند عملا نوزادان زیر دو سال بی‌دفاع هستند و این باعث شده تا در صورتی که مادری به این ویروس مبتلا شود نوزاد نیز احتمال دارد به این بیماری دچار شود کما اینکه مرگ‌ومیر نوزاد ناشی از ابتلا به این ویروس نیز وجود داشته است.»

وجود گزارش‌هایی مبنی بر فوت کودک زیر دو سال

او در پاسخ به این سوال که «آیا ابتلای کودکان زیر دو سال به این ویروس برای آن‌ها هم خطر مرگ را به همراه دارد؟» می‌گوید: «گزارش‌هایی در مورد مرگ کودکان حتی زیر دو سال به دلیل ابتلا به بیماری کووید۱۹ وجود دارد که یک نمونه آن در تربت‌جام بوده است که البته صحت و سقم آن را دقیق مطلع نیستم.»

این متخصص بیماری‌های عفونی توضیح می‌دهد: «ماسک برای کودکان زیر دو سال ممنوع است. بهترین کار این است که این گروه سنی تا جای ممکن از منزل خارج نشوند و اگر بیرون هم می‌روند بهتر است با شیلد محافظت شوند چون تنفس نوزادان متفاوت است و ماسک ممکن است موجب اختلال تنفسی آن‌ها و در نتیجه مانع رشد کودک شود بنابراین ماسک می‌تواند خطرات بیشتری برای این گروه سنی داشته باشد. ضمن اینکه طبق پروتکل‌‌های بهداشتی و تاکید متخصصان، زیر دو سال نباید ماسک بزنند.»

قدرت سرایت تا هشت برابر بیشتر شده است

به گفته این عضو ستاد مبارزه با کرونا «در موج دوم شیوع ویروس کرونا در ایران، ویروس به‌اندازه‌ای جهش یافته که طبق اعلام سازمان جهانی بهداشت قدرت سرایت آن تا هشت برابر بیشتر شده است، بنابراین کودکان نیز از این اتفاق مصون نیستند و خانواده‌ها باید آموزش کافی مثل شستن مداوم دست‌ها و نحوه ماسک زدن را به فرزندان خود آموزش دهند تا آسیب کمتری ببینند. با این توضیح که در صورت ابتلای کودکان به این ویروس آن‌ها نیز در زنجیره انتقال این بیماری قرار می‌گیرند.»

تاکید ریاضی بر این است که «درصد ریسک ابتلای جوانان به ویروس کرونا به دلیل کمتر رعایت کردن مسایل بهداشتی، به اندازه سالمندان است اما ریسک ابتلای شدید به این بیماری و درصد مرگ‌ومیر ناشی از آن در سالمندان بیشتر است چون این گروه سنی به‌طور معمول بیماری‌های زمینه‌ای همچون فشارخون، چاقی، کم‌کاری تیروئید و دیابت دارند.»

برخی جوانان بی‌محابا و بی‌حفاظ تردد می‌کنند

به گفته او «در موج دوم جوانان بیشتر مبتلا به بیماری کووید۱۹ می‌شوند چون در ماه‌های گذشته بزرگسالان و مسن‌ها مراقبت بیشتری می‌کنند و در خانه می‌مانند اما جوانان بی‌حفاظ و بی‌محابا رفت‌وآمد خود را در خارج از منزل دارند.»

صحبت‌های این عضو ستاد مقابله با کرونا درحالی است که این روزها از متخصصان داخلی و خارجی گرفته تا مسوولان کشوری و جهانی همه بر اهمیت استفاده از ماسک تاکید می‌کنند با این حال در ترددهای شهری افرادی هستند که هنوز هم خطر ابتلا به این ویروس کشنده را جدی نگرفته‌اند و نه‌تنها برای خود که می‌توانند دیگران را متاثر از این مسوولیت‌ناپذیری اجتماعی خود کنند. آن‌هم در وضعیتی که ایران در موج دوم شیوع ویروس کرونا قرار دارد و سرعت انتقال آن به مراتب از ماه‌های نخست بروز این بیماری بیشتر و بیشتر شده است.

منبع: https://qalamna.ir/fa/news/153784/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D9%86%D9%88%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D9%86%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%A7%D8%B3%DA%A9-%D8%A8%D8%B2%D9%86%D9%86%D8%AF%D8%9F



:: بازدید از این مطلب : 168
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : جمعه 28 شهریور 1399 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : nozad

موم گوش نوزاد را در خانه با استفاده از گوش پاک کن یا پد پاک کننده گوش تمیز نکنید.
موم گوش به نام «سروومن» است و به طور طبیعی توسط کانال بیرونی گوش ایجاد می شود، که بین نرمه گوش و لاله میانی گوش قرار دارد. و کاربردهای متفاوتی دارد. درباره تمیز کردن گوش نوزاد و علل بروز جرم گوش مطالبی بیان شده است.
چه چیزی باعث بروز موم گوش در کودکان می شود و چگونه به صورت بی خطر آن را تمیز کنیم؟ گوش انسان ها به طور طبیعی ماده مومی به نام «سروومن» تولید می کند، که به موم گوش مشهور شده است. این ماده دارای کاربردهای حیاتی است، از این رو دلیلی برای حذف آن نیست. اما اگر موم ضخیم و سفت شود، ممکن است باعث گوش درد شود. در این موارد، پزشک متخصص اطفال، یا گوش و حلق و بینی یا پزشک خانواده و مشاور یک تصمیم عاقلانه برای اقداماتی در مورد آن می گیرند.

چرا کودکان موم گوش دارند؟
موم گوش به طور طبیعی توسط کانال بیرونی گوش ایجاد می شود، که بین نرمه گوش و لاله میانی گوش قرار دارد. ممکن است به نظر می رسد یک زباله بیولوژیکی غیر ضروری است اما کاربردهای خود را دارد، کاربردهای آن به شرح زیر است:
ضد آب در کانال گوش
به عنوان یک نوار چسبی برای گرد و غبار و حشرات عمل می کند.
کانال گوش را روغن کاری می کند تا از تحریک جلوگیری کند.
موم گوش ساخته شده از ترکیباتی است که خاصیت ضد باکتریایی و ضد قارچی دارند.
موم گوش تنها در دو سوم بیرونی کانال گوش رخ می دهد.
پس، آیا باید اجازه داد که موم در داخل گوش بماند و یا آن را خارج کنیم؟

آیا باید به طور مرتب موم گوش کودک را تمیز کرد؟
آکادمی اطفال آمریکا توصیه می کند که موم گوش نوزاد را در خانه با استفاده از گوش پاک کن یا پد پاک کننده گوش تمیز نکنید. حتی پزشکان توصیه می کنند که اگر موم گوش باعث ایجاد درد یا انسداد مجرای گوش نمی شود، باید به حال خود رها شود. فقط باید ناحیه خارجی گوش را با استفاده از یک پارچه نرم خیس شده در آب گرم تمیز کنید. پارچه را در اطراف حلقه های گوش خارجی اعمال کنید و از تکنیک های تمیز کردن گوش مانند شستشوی گوش، ریختن هیدروژن پراکسید، روغن معدنی و غیره در کانال گوش خودداری کنید. این کار ممکن است شرایط را پیچیده کند. با این وجود، گاهی اوقات ممکن است بیش از حد موم در گوش نوزادان تولید شود که ممکن است منجر به انسداد کانال گوش شده و باعث درد شود.

چه عواملی باعث ایجاد موم گوش در نوزادان می شود؟
هیچ دلیل واحدی برای ایجاد موم گوش در نوزادان وجود ندارد. موارد زیر چند مورد شایع در ایجاد عوارض موم گوش در بین نوزادان است:
ترشح بیش از حد موم در گوش
در حدود 5 درصد از کودکان، ترشح بیش از حد موم گوش وجود دارد، که می تواند باعث تجمع بیشتر از حد معمول موم شود.
فشار دادن اشیاء در داخل کانال گوش
قرار دادن اشیاء در مجرای گوش کودک می تواند موم را عمیق تر در گوش فرو کند.
قرار دادن مکرر انگشت در کانال گوش
کانال گوش کودک کوچک و باریک است. قرار دادن مکرر انگشت در گوش می تواند موم را در داخل گوش فشرده کند. بنابراین، هرگز از انگشت خود برای تمیز کردن گوش کودک استفاده نکنید و کودک را از فرو کردن انگشت در گوشش بازدارید.
استفاده گسترده از سمعک یا گوش گیر
سمعک ها و گوش گیرها ورودی کانال گوش را مسدود می کنند که از بیرون آمدن آن جلوگیری می کند. اگر کودک به مدت چند ساعت در روز از سمعک یا گوش گیر استفاده می کند، ممکن است در معرض خطر سفت شدن موم گوش باشد.
استفاده از گوش پاک کن
سواپ پنبه ای، که به آن گوش پا کن یا پنبه پاک کننده گوش نیز گفته می شود، برای برداشتن موم گوش ایده آل نیست، و متخصصان پزشکی استفاده از آن را توصیه نمی کنند. یک گوش پاک کن می تواند باعث شود که موم گوش وارد عمق کانال گوش شود که باعث می شود گیر کرده و باعث تحریک کانال کل گوش شود. ترشح موم گوش ممکن است یک چیز بی اهمیت باشد، اما می تواند باعث درد و ناراحتی در نوزادان و کودکان نوپا شود، که سپس ممکن است علائم خاصی را نشان دهند.

علائم تجمع بیش از حد موم در گوش کودکان چیست؟
تجمع موم در گوش می تواند منجر به علائم زیر شود:
نوزادان و کودکان نوپا ممکن است به گوش خود اشاره کنند که چیزی در مورد آن مشکل دارد. موم گوش ممکن است سخت شده و باعث این احساس شود که چیزی در گوش گیر کرده است.
گیر کردن موم در گوش می تواند کانال گوش را مسدود کرده و منجر به مشکلات شنوایی شود.
اگر تجمع موم گوش بسیار شدید است، ممکن است ببینید که کمی از این موم گوش سفت شده از کانال گوش کودک بیرون می آید.
علائم تجمع موم گوش شامل درد، بهانه گیری و گاهی اوقات سرگیجه است.
اگر هر یک از این علائم مشهود است، کودک را نزد پزشک ببرید. موم گوش سخت شده می تواند باعث فشار در پرده گوش شده و باعث عوارض جانبی بعدی شود.

آیا موم گوش می تواند باعث بروز مشکلاتی در کودکان شود؟
بله، اما تنها وقتی که سخت شده و تحت تاثیر چیزی قرار بگیرد. موم گوش به تدریج گوش را باز کرده و مقدار کمی از آن باقی می ماند. در برخی موارد، موم سخت شده گوش که بیش از حد در عمق کانال گوش قرار بگیرد، می تواند مشکلاتی را برای کودک ایجاد کند. این مشکلات می تواند شامل موارد زیر باشد:
خارش
درد گوش
شنوایی ضعیف
وزوز در گوش
خارج کردن سریع موم اضافی از گوش کودک ضروری است تا از بروز این علائم جلوگیری کند. اما باید توسط پزشک متخصص یا پرستار انجام شود، کسانی که به طور مناسب برای آن آموزش دیده باشند.

چگونه می توان موم اضافی در گوش کودکان را خارج کرد؟
در مواردی که موم بیش از حد باعث بروز مشکل می شود، پزشک برای خلاص شدن از شر موم از روش های زیر استفاده می کند.
قطره های گوش
که باید حداقل یک مرتبه در روز و برای نرم کردن موم و خارج شدنش در گوش کودک بریزید. تعداد قطره ها و مدت زمان درمان بستگی به میزان تجمع موم در گوش دارد. نیاز است تا کودک دراز کشیده و گوش آسیب دیده را رو به بالا قرار دهید و چند قطره را در داخل کانال گوش بریزید، سپس بیرون زدگی قسمت جلویی گوش را فشار دهید تا قطرات وارد کانال گوش شوند. قبل از اینکه اجازه دهید کودک بنشیند، برای چند دقیقه در وضعیت دراز کشیده نگه دارید. موم های شل شده به خودی خود از گوش خارج می شوند و نباید برای این کار از انگشت یا گوش پاک کن استفاده کنید. قطره های نرم کننده موم گوش به صورت بدون نسخه نیز به فروش می رسند، اما هرگز نباید از آن برای نوزادان استفاده کرد، مگر اینکه پزشک آن را تجویز یا توصیه کرده باشد. آکادمی اطفال آمریکا به والدین توصیه می کند فقط از محصولاتی استفاده کنند که مورد تأیید سازمان غذا و دارو باشد.
شست و شو گوش
شست و شو گوش یا تزریق آب در گوش، یک روش جراحی برای از بین بردن موم گوش است که در این روش آب گرم در داخل موم گوش کودک ریخته می شود. این کار از طریق آب باعث ضعیف شدن و باز شدن انسداد ایجاد شده توسط موم گوش می شود.
میکروساکشن
از یک لوله مکش کوچک «هوور» برای مکیدن موم از مجرای گوش استفاده می شود که این کار تحت منبع نور مناسب و بزرگ نمایی با ذره بین انجام می شود.
برداشتن دستی موم گوش
اگر موم گوش به میزان زیادی سخت شده باشد، برداشتن دستی موم گوش ممکن است لازم باشد. پزشک گوش و حلق و بینی کسی است که مجموعه ای تخصصی از ابزارها را در اختیار دارد تا با خیال راحت موم را به صورت دستی خارج کند. کودک هنوز هم مجبور است تا این جراحی را تحمل کند، پس والدین باید کودک را نگه دارند. به ندرت، هنگامی که نوزاد قادر به دراز کشیدن نیست، یا اگر موم گوش بسیار سخت باشد که در حین بیرون کشیدن توسط پزشک باعث درد شود، در این صورت پزشک ممکن است بی حسی موضعی را در نظر بگیرد.
در صورتیکه کودک دچار عفونت کانال گوش باشد، پزشک ممکن است بعد از انجام عمل برداشتن موم گوش، آنتی بیوتیک تجویز کند.

چگونه مانع از بروز مشکل موم در کودکان شویم؟
استحمام برای شل شدن موم و خارج شدن آن از بدن کافی است. با این وجود، برخی از اقدامات می تواند به جلوگیری از مشکل گوش در نوزادان کمک کند.
هرگز از گوش پاک کن استفاده نکنید
متخصصان استفاده از گوش پاک کن ها را منع می کنند، زیرا باعث می شوند تا موم به نواحی عمیق تر کانال گوش برود. از آنجایی که کانال گوش خاصیت تمیز کنندگی خود را دارد، نیازی به برداشتن موم به صورت دستی نیست. همچنین، موم برای هدفی در گوش قرار دارد و محصول زباله بدن نیست.
سعی نکنید که موم را با استفاده از انگشت یا یک شیء از گوش خارج کنید
اگر مشاهده کردید که موم در داخل گوش کودک جمع شده است، سعی نکنید که آن را بیرون بیاورید. ممکن است در حین افزایش خطر آسیب دیدگی گوش، باعث شوید که موم در کانال گوش عمیق تر فرو برود.
سمعک ها را در هنگام خوابیدن کودک، از گوش خارج کنید
اگر کودکتان از سمعک استفاده می کند، هنگام خواب یا در فواصل زمانی دیگر مطابق با آنچه که پزشک تجویز کرده است، سمعک را از گوش او خارج کنید. این کار باعث بیرون آمدن موم گوش و جلوگیری از تجمع آن می شود. گاهی اوقات لازم است هنگامی که کودک از سمعک استفاده نمی کند، از قطره های گوش نرم کننده هر شب برای پشتیبانی از این روند استفاده شود. اگر به هر دلایلی از آن برای گوش کودک استفاده کرده اید، استفاده از گوش گیر را محدود کنید.
گوش ها را بررسی کنید
اگر هر بار بعد از استحمام گوش را بررسی کنید. این کار به شما اجازه می دهد تا متوجه تجمع زودرس موم در کانال گوش شوید، اما اگر متوجه شدید که موم خودش از گوش بیرون آمد، باید نشانه خوبی باشد که به خودی خود تمیز شده است. وقتی برای کودک از سمعک استفاده می کنید، این بررسی های گوش ضروری تر می شود.
کودک را برای معاینه نزد پزشک ببرید. که اگر مشکل در اثر موم گوش یا عفونت باشد، این کار می تواند به تشخیص آن کمک کند.

چگونه می توان بین تجمع موم گوش و عفونت تفاوت قائل شد؟
کودک مبتلا به عفونت گوش ممکن است علائمی شبیه تجمع موم گوش را نشان دهد. با این وجود، عفونت گوش علائم دیگری مانند تب، ترشح مایعات از گوش، درد گوش، بی اشتهایی و همراه با گریه های غیر قابل توضیح و بهانه گیری کودک را دارد. همچنین در صورت بروز عفونت، موم گوش بدبو است. کانال گوش را برای وجود لکه های زرد مایل به قهوه ای بررسی کنید که رنگ طبیعی موم است. اگر متوجه قرمزی، خشکی، ترشحات زرد یا سبز شده اید، پس احتمالا عفونت گوش رخ داده است. به خاطر داشته باشید که کانال گوش خودش می تواند از میزان زیاد موم گوش خلاص شود و نیازی به خلاص شدن از شر آن به صورت دستی نیست. فقط مراقب علائم تجمع موم گوش باشید و با پزشک مشورت کنید تا اطمینان حاصل شود که این امر تأثیر منفی بر سلامت کودک نخواهد گذاشت.

 

منبع: https://niniban.com/fa/news/225228/%D8%B9%D9%84%D8%AA-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%DA%AF%D9%88%D8%B4-%D9%86%D9%88%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D9%86



:: بازدید از این مطلب : 158
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج‌شنبه 27 شهریور 1399 | نظرات (0)

data-aos="flip-right"
💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران